Podszewka poliestrowa

Podszewki poliestrowe

Źle dobrana podszewka psuje układ odzieży. Gdy materiał ciągnie, elektryzuje się albo nie współgra z tkaniną wierzchnią, przyczyna zwykle leży w gęstości, wykończeniu lub stabilności. W tej kategorii znajdują się podszewki odzieżowe z poliestru, dobierane do sposobu szycia i oczekiwanej śliskości.

Czym są podszewki poliestrowe i kiedy wybrać 170T, 180T lub 190T?

Podszewki poliestrowe powstają w 100% z włókien poliestrowych. Zapewniają gładki poślizg, niską chłonność i powtarzalny wygląd kolejnych partii. Oznaczenia 170T, 180T i 190T odnoszą się do gęstości splotu. Wyższa wartość zwykle poprawia odporność na przecieranie i stabilność podczas krojenia.

Przy wyborze najlepiej porównać cztery elementy:

• gęstość 170T, 180T lub 190T, która wpływa na trwałość i zachowanie tkaniny pod stopką;

• nawój około 100 m w pełnych belkach, ważny przy planowaniu produkcji i zużycia;

• szerokość oraz wykończenie, jeśli potrzebna jest podszewka miękka lub antyelektrostatyczna;

• pochodzenie partii, gdy liczy się powtarzalność kolejnych dostaw.

Dlaczego podszewka jest śliska i jak rozpoznać niestabilność?

Śliskość podszewki wynika z gładkiej powierzchni włókien i zwartego splotu, dzięki czemu odzież lepiej przesuwa się po spodnich warstwach. Niestabilność widać szybko: materiał faluje przy krawędzi, ucieka podczas krojenia albo skręca się po lekkim naciągnięciu.

Wariant 190T częściej wybierają szwalnie wykonujące pikowanie, czyli zszywanie podszewki z ocieplaczem. Przy delikatniejszych tkaninach znaczenie ma także miękkość chwytu, bo zbyt sztywna warstwa zmienia linię wyrobu.

Jak prać podszewki poliestrowe?

Podszewki odzieżowe z poliestru wymagają sprawdzenia opisu wariantu, bo zasady konserwacji nie są identyczne w całej grupie. Część asortymentu jest odporna na pranie do 40 °C oraz na czyszczenie chemiczne. Przy produkcji seryjnej warto wykonać test na próbce po praniu i prasowaniu.